ديابت شيرين، يك بيماري همه گير و در حال شيوع

ديابت شيرين بيماری است كه در آن بدن قادر به توليد و يا استفاده از انسولين نمی باشد .انسولين يكي از هورمونهاي ضروري بدن است كه ميزان سوخت و ساز گلوكز ، چربي و پروتئين را تنظيم مي كند . اين سوخت و سازها بر اثر بيماري ديابت دچار اختلال مي گردند . بطور معمول افرادي كه از ديابت رنج مي برند ، داراي سطح بالايي از گلوكز در خون خود مي باشند كه به آن " هايپر گليسمي " هم مي گويند و ناشي از ترشح ناقص انسولين يا عملكرد بد انسولين و يا هر دو مي باشد .
بيماري ديابت به چهار دسته تقسيم مي شود، اما دو نوع از اين بيماري حدود 95 درصد از بيماران ديابتي را تشكيل مي دهد كه شامل ديابت نوع اول و نوع دوم مي شود .هر دوي آنها علائم ، خصوصيات و راهبردهاي مديريت بيماري مخصوص به خود را دارا مي باشند . در ديابت نوع اول براي كنترل سطح قند خون نياز به مصرف انسولين مي باشد كه معمولاً به بيمار تزريق يا خورانده مي شود .اين نوع بيماري حدود 5 تا 10 درصد تقريباً معادل 500000 تا 1000000 نفر از بيماران ديابتي را شامل مي شود و معمولاً در افراد جوان كمتر از 30 سال اتفاق مي افتد . دو عامل از عوامل خطر ساز اين بيماري كه توليد انسولين را تحت تأثير قرار مي دهند ، عبارتند از عوامل ژنتيكي و واكنشهاي خودبخودي سيستم ايمني بدن .
ديابت نوع دوم بطور رسمي " ديابت شروع بزرگسالي " ناميده مي شود زيرا معمولاً افراد بالاتر از 30 سال را مبتلا مي كند . اما جديدترين تحقيقات بعمل آمده نشان مي دهد كه در تعداد زيادي از بچه ها هم ديابت نوع دوم تشخيص داده شده است . هر ساله در ايالات متحده ف 2000 مورد جديد در ميان بچه هايي كه به مدرسه مي روند ف به اين بيماري مبتلا مي شوند . به نظر مي رسد كه روند شيوع ديابت نوع دوم در بين بچه ها و نوجوانان سياه پوست با سرعت بسيار زيادي در حال افزايش است . بيش از 15 درصد از بيماراني كه پيش از سن 30 سالگي مبتلا به ديابت مي شوند ، تا سن 40 سالگي فوت مي كنند كه اين ميزان 20 برابر مرگهاي معمولي است .
ديابت نوع دوم در حدود 90 تا 95 درصد از مبتلايان به ديابت و يا نزديك به 15 ميليون آمريكايي را شامل مي شود . عوامل خطرساز اين بيماري عباتند از چاقي ، افزايش سن ، وراثت و ميزان فعاليت فيزيكي . چاقي و شكل زندگي بي تحرك ، اصلي ترين عوامل خطرساز براي بتلا به ديابت نوع دوم مي باشند . تقريباً 80 درصد از بيماران مبتلا به ديابت نوع دوم ، در هنگام تشخيص بيماري ، دچار چاقي بوده اند . همچنين شيوع ديابت نوع دوم در جوامعي كه داراي فعاليت فيزيكي زياد هستند ، بسيار پايين مي باشد . تقريباً 24 درصد از مبتلايان ديابت نوع دوم ، شكل زندگي بي تحركي دارند .
بر اساس جديد ترين تحقيقات بعمل آمده كه نتايج آن توسط انجمن ديابت آمريكا (ADA) به انتشار رسيده است، معلوم شده است كه دكترها از گسترش اين فاجعه مي ترسند .تعداد تلفات ديابت بسيار زياد است . اين بيماري هفتمين عامل اصلي مرگ و مير در ايالات متحده است . اين بيماري علت اصلي كوري (هر ساله 12000 تا 24000 مورد ) و علت اصلي بيماري نارسايي كليوي در مراحل نهايي (حدود 40 درصد از موارد جديد )مي باشد . همچنين ديابت موجب بروز آسيب عصبي در 60 تا 70 درصد از بيماران و بويژه افزايش خطر قطع اندامهاي تحتاني بدن مي گردد . حقيقت وحشتناك اين است كه حدود 4/5 ميليون نفر مبتلا به ديابت وجود دارد كه هنوز بيماري آنها تشخيص داده نشده است .
عوامل اصلي اين افزايش بي سابقه در شمار مبتلايان به ديابت را مي توان طبق موارد زير طبقه بندي كرد :

• افزايش چاقي در ميان افراد
• كاهش فعاليت فيزيكي
• استعداد ژنتيكي

در مورد بچه ها چطور ؟ محققان هنگام بررسي بچه ها در خصوص وجود ديابت ، خصوصيات زير را مورد توجه قرار مي دهند :

• قد و وزن در رابطه با ميزان فعاليت آنها
• عادات تماشاي تلويزيون
• ميزان جذب مواد غذايي
• آگاهي از وضعيت بدن

محققان دريافته اند كه تماشاي بيش از حد تلويزيون ، تا حد زيادي در ارتباط با افزايش چاقي در موارد مرتبط با بيماري كودكان و نوجوانان 10 تا 19 ساله مي باشد .بر اساس تحقيقات بعمل آمده توسط انجمن ديابت امريكا ، افزايش چاقي در بين بچه ها و نوجوانان بعنوان عامل اصلي و خطر ساز بروز ديابت در آينده براي آنان تلقي مي شود ، زيرا چاقي در ارتباط مستقيم با مقاومت انسوليني مي باشد . مقاومت انسوليني اولين گام در پيشرفت ديابت نوع دوم مي باشد .
چه كاري مي توان انجام داد ؟ مداخله در اين مورد ، ضروري است كه شامل موارد زير مي شود :

• كاهش ميزان چربي و كالري در رژيم غذايي
• كاهش وزن و توده چربي بدن
• افزايش ميزان فعاليت جسماني
• اجتناب از دوره هاي طولاني مدت بدون فعاليت
• حمايت از اعضاي خانواده و كمك كردن به آنها در اصلاح عادات رفتاري

براساس مطالب موجود در نشريه انجمن پزشكي آمريكا ، فقط افزايش در ميزان فعاليت جسماني مي تواند خطر ابتلا به ديابت را كاهش دهد . علاوه بر اين ، خطر ديابت نوع دوم از طريق كاهش وزن در حدود 50 تا 75 درصد و از طريق افزايش فعاليت جسماني در حدود 30 تا 50 درصد كاهش مي يابد .
در آينده چه اتفاق خواهد افتاد ؟ براساس تحقيقات بعمل آمده در لندن تعداد افرادي كه در سراسر جهان مبتلا به ديابت مي شوند ظرف مدت 10 سال آينده دو برابر خواهند شد . اكنون وقت آن رسيده است كه از طريق حمايت فعالانه و آموزش خود و اطرافيانمان ، اقدامات لازم را در اين زمينه بعمل آوريم . به عوامل خطرساز توجه كنيد . شما مي توانيد با آنها مقابله كنيد، درنگ نكنيد !