|
دوندگان دو ماراتن باید در فواصل کوتاه زمانی آب بدنشان
را تأمین کنند
نیویورک : دوندگانی که در دوی فوق ماراتون شرکت می کنند
بیشترین میزان کم آبی بدنشان در 8 ساعت اول مسابقه اتفاق
می افتد . این تحقیق با توجه به اهمیت آبرسانی به بدن در
فواصل کوتاه زمانی انجام شده است .
مسابقات فوق ماراتن در هرجایی که برگزار شوند ،معمولاً 12
تا 24 ساعت به طول می انجامند و اگر چه دوندگان فرصت
استراحت دارند و می توانند در هنگام نیاز بخورند و
بیاشامند ،اما در معرض خطر بالای کم آبی جدی بدن قرار
دارند .
در مطالعه جدید ، محققان تایوانی به طور مکرر 52 نفر از
دوندگان فوق ماراتن را در طول زمان مسابقه وزن کشی کردند
که مدت زمان این مسابقات 12 یا 24 بود .
آنها به این نتیجه رسیدند که در حالت میانگین ، دوندگانی
که در مسابقات ماراتن 12 ساعته حضور می یابند تقریباً سه
درصد از وزن بدن خود را از دست می دهند . در مسابقات
ماراتن 24 ساعته ، وزن میانگین از دست رفته در حدود 5 درصد
از وزن بدن را شامل می شود . این نتایج در نشریه کلینیکی
پزشکی ورزشی به چاپ رسیده است .
برطبق تحقیقات انجام شده به سرپرستی دکتر وی – فونگ کاو در
بیمارستان نظامی تایپه ، در هر دوگروه ، بیشترین مقدار
کاهش آب بدن در 8 ساعت اولیه مسابقه اتفاق می افتد که
سریعترین تغییرات در مقدار وزن بدن هم در چهار ساعت اول
مسابقه رخ می دهد .
همچنین در دوندگان ماراتن 24 ساعته ، دومین روند کاهش وزن
در بدن بین ساعات شانزدهم و بیستم مسابقه اتفاق می افتد .
برطبق نتایج بدست آمده از تحقیقات گروه دکتر کاو ، دوندگان
فوق ماراتن در صورتیکه بخواهند از کاهش وزن بسیار سریع
جلوگیری کنند باید بیشترین توجه خود را معطوف به تامین آب
بدن در ساعات اولیه مسابقه نمایند .
از دست دادن وزن بدن حتی به میزان یک درصد در نتیجه بی آبی
، می تواند ریتم طبیعی عملکرد قلبی عروقی و تنظیم دمای بدن
را برهم بزند .
محققان می گویند : از اینرو برای حفظ وزن بدن ، جذب مایعات
باید به میزان مطلوب در 8 ساعت اولیه مسابقات ، هم در
مسابقات 12 ساعته و هم در مسابقات 24 ساعته ، و همچنین در
ساعات بین شانزدهم و بیستم مسابقات 24 ساعته صورت بگیرد .
اما دوندگان ماراتن باید مراقب جذب بیش از حد آب هم باشند
زیرا این امر می تواند منجر به بروز وضعیت بالقوه خطرناکی
با نام هیپوناترمی ( آب گرفتگی شکم ) شود . این عارضه
هنگامی رخ می دهد که سطح سدیم در خون بسیار پایین می آید ؛
که این امر باعث بروز علائم نسبتاً خفیف همچون انقباض
عضلانی و تهوع می گردد ، موارد خطرناک تر می تواند باعث
بروز گیجی ، حمله قلبی یا مغزی و حتی مرگ شود .
محققان توصیه می کنند که ورزشکاران فوق استقامتی هم در
معرض بروز خطر هیپوناترمی قرار دارند .
منبع : نشریه پزشکی ورزشی ، مارس 2008
بازگشت |
